1. 2007-ci 19 yanvarda saat 15:00 ərəfələrində işlədiyi türk-erməni agos qəzetinin redaksiyası önündə öldürülmüş türkiyədə yaşayan erməni əsilli jurnalist.
1954-cü il 15 sentyabr doğumludur. ana və atası sivas doğumludur. boşanmaları ilə bərabər hrant və qardaşları yetimxanaya yerləşdirilib. türkiyənin sol siyasəti ilə maraqlanıb və bu zəmində tutulduqdan sonra adı fırat olaraq dəyişdirilib.
1915 erməni soyqırımı "soyqırım" adından daha yumuşaq bir şəkildə tanıtmaq üçün çalışıb. bir konfransda "mən türk deyiləm türkiyəliyəm və erməniyəm" dediyi üçün türklüyə təhqir səbəbilə 3 il məhkəməsi davam edib və tutulmuyub. bundan başqa bir çox sözünə görə məhkəməyə verilib. erməni soyqırımı haqqında diaspora ilə arasındaki fərq osmanlının soyqırım törətməsinə səbəbin avropa dövlətləri olduğuna inanması idi.

entryyə ölümü ilə başlamağım bir çox məsələnin ölümündən sonra güclənməsi ilə bağlıydı. öldüyündə hamı əlində "hepimiz ermeniyiz", "hepimiz hrantız" pankartları ilə sarı gəlin musiqisi sədalarında tabutunu əllərdə daşıdı. ölümü türkiyədəki azınlıq haqları məsləsini qaldırdı. hrant dinkin cinayətkarları hələ də tapılmıyıb. bu yaxınlarda yenə cinayətkarların cəzalandırılmasıyla bağlı məhkəmədə məsələ qaldırıldı.

ölümündən sonra "19 ocakta ne olmuştu?" pankartları və facebookda profil şəkilləri ilə hər il mitinqlərə çıxıldı. günümzdəki "20 ocakta nə olmuşdu" pankartlarının 20 yanvara həsr edilməsi də o məsələdən sonra başladı və bir gün fərqlə olan məsələlər qarışdırıldı. çox əlaqəsiz iki məsələ bəzi beyinsizlər səbəbilə hər 19-20 yanvarda facebook statuslarını bəzəyir.

erməni soyqırımı, 20 yanvar və s. heç nə deyə bilmərəm. tarix tarixçilərin işidi və mənim şəxsi mövqeyimin heç bir mənası yoxdu. hrant dinki 20 yanvarla qarışdıranlar, hər dəfə xəbərlərdə çıxanda ağızbüzən faşist azərbaycanlılar üçün deyərdim. hər bi erməni beyinsizdi və hamısı bizim düşmənimizdi deyə bir şey yoxdu. hrant dink azərbaycandaki məsələlərlə əlaqəsiz olaraq öldürüldü.

"paris’e gideceğim. orada concorde meydanı’nda bir taşın üzerine çıkacağım ve haykıracağım: "1915’te ermenilere soykırım yapılmamıştır." o taşın üzerinden ineceğim, ankara’ya gelecek güven park’ta bir taşın üzerine çıkacağım ve "1915’te ermenilere soykırım yapılmıştır!"... fransa bir kolumdan türkiye öteki kolumdan tutup beni hapiste sürüklemek isteyecek. ama ben düşünce özgürlüğünü savunmaktan bir an bile geri kalmayacağım. bu benim bir aydın olarak, bir insan olarak namusumdur, ödevimdir, sorumluluğumdur." sözləri onun əslində nə üçün mübarizə apardığını anlamağa kifayət edir.